کرب و بلای من پله های حرم....

۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «بابا» ثبت شده است

بسم رب فاطمه...

عید هم که باشد ... گاهی دلت می گیرد...

و دلت مادر را می خواهد ....

کیست که بداند مادر را می شود در همان ایوان طلای نجف نیز زیارت کرد....

من اما خوب می دانم ...که حتی اگر بقیع هم نرفتی می توانی نجف به مادر سر بزنی...

حالا علی به دنیا آمده...علی یعنی الفبای مردانگی ...

          یعنی صبر ....

             سکوت....

                  غربت.....

اما فقط مادر معنی غربت را می فهمد....

راستی مادر الفبای پدر به نظر می آید سخت باشد..

اما نمی دانم چرا به کلاس اولی ها از ابتدا ب ا ب ا را می آموزند...

چه وازه ی سنگینی ست...

ب ا ب ا سنگین است یا این علی ست که به ب ا  ب ا وزن داده ؟

کدام یک ...نمی دانم...

فقط می دانم علی که باشد دنیا برایم معنی می دهد...

و می دانم  تمام واژه ها در پرتو اوست که معنی می یابد ...

راستی پدر ....

بیا و ببین دختر تو ...

چه شب ها که خوابش نبرده ...

چه شب ها که جای نوازش...

فقط زخم خود را شمرده...

آمدنت به این دنیا یعنی به دنیا آمدن دنیا...و کیست که بفهمد این را...

مبارک باشد دنیا به دنیا امدنت...

پ د ر دریابم...

م ا د ر دریابم...

  • علمدار جنون